Prawdopodobnie to dla nich nawet lepiej, gdy ich książki nieco je przerastają. Książki dla dzieci powinny zawsze, podobnie zresztą jak i ich ubrania, pozostawiać możliwość dorośnięcia do nich; a książki dodatkowo powinny stanowić bodziec do tego dorastania.
J.R.R. Tolkien
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sentymentalnie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sentymentalnie. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 20 grudnia 2012

Piernikowe miasto.

Pieczenie pierników, czytanie o piernikach i - a jakże - pisanie o piernikach przypomniało mi o jeszcze jednej książce. To moja "książka domowa", która zawsze była w moim domu rodzinnym na wyposażeniu jakby, pod ręką, choć nigdy nie należała do lektur codziennego użytku. Wyciągana gdy potrzebna była do odrabiania lekcji "z legend", z czasem stała się także lekturą dla przyjemności. Zwykle przekładana przy szukaniu czegoś innego dziwnie przyciągała, co kończyło się porzuceniem poszukiwań i podczytywaniu, choć przez chwilę. Z czasem nauczyłam się doceniać czarno-białe grafiki Wiesława Majchrzaka, które ją zdobią. Polubiłam jeszcze bardziej. Ostatnio przewiozłam ją na drugi koniec Polski, żeby mieć w domu kawałek domu i piernikowych korzeni.
Piernikowe miasto Franciszka Fenikowskiego.

czwartek, 26 stycznia 2012

Na rozkaz szczupaka

Na rozkaz szczupaka
Moja wola taka:
"Hejże, piecu, leć do cara".

piątek, 13 stycznia 2012

Dzięki, dzięki Panie Grochu

Dawno, dawno kupiłam Staśkowi takie Na straganie. Bo to mój najbardziej ulubiony wiersz z dzieciństwa. I kupiłam Staśkowi taką, ze sztywnymi kartkami, niebrzydkimi warzywami i prawie kwadratową. Wszystko na obraz i podobieństwo książki (he, he), która miałam w dzieciństwie, która zaginęła w pomroce dziejów, i o której pamiętałam tyle właśnie - że sztywne kartki, że prawie kwadratowa, że Na straganie.
Jakim cudem zapomniałam, że autorem ilustracji był Bohdan Butenko? No zupełnie nie wiem. Pamięć wróciła przy pewnym spotkaniu, kiedy koleżanka pokazywała mi swoje przywiezione z domu starocie "...bo Ty lubisz Butenkę". No jasne! To ta książka. Mąż zeznał, że miał taka samą.
W dodatku kilka dni później dostałam wiadomość, że książka ta widziana była na znanym portalu aukcyjnym. Ku mojemu zdziwieniu, nikt się o nią nie bił!!

Tadaaam! Panie i Panowie. Oto Na straganie. Jedyne prawdziwe (dla mnie).


Kasiu, jeszcze raz dziękuję najbardziej!

Jan Brzechwa
Na straganie 
opracowanie graficzne Bohdan  Butenko
wyd. Nasza Księgarnia 1988
książka kartonowa
obrazki > tekst

piątek, 18 listopada 2011

Książka dla Brata

Gdzieś mignął mi tytuł i nie mógł pozostać niezauważony :D Okazało się, że książkę tę stworzył znany nam już czeski duet (czechosłowacki?) Milena Lukešová i Jan Kudláček. Ponieważ mam do nich duży sentyment, książkę niezwłocznie zakupiłam, zwłaszcza, że okazja była prezentowa.

Historyjka zdecydowanie bardziej o rybach niż o Józiu, trochę o porach roku POD wodą, trochę o różnych rybach, na końcu z ekologicznym przesłaniem. Najważniejsze jak zwykle pozostają ilustracje Jana Kudláčka, zresztą tekst jest tak umieszczony na stronach, żeby nie przeszkadzał zanadto w oglądaniu.


niedziela, 8 maja 2011

Broniewski wczoraj i dziś

Do fabryki 
Poszedł tato,
Robił na mnie
Całe lato,

Żebym zdrowy 
I wesoły
Poszedł dzisiaj
Sam do szkoły.
Naiwnie myślałam sobie, że skoro zachował się mój egzemplarz z wierszami Władysława Broniewskiego  Dla dzieci ilustrowanymi przez Joannę Zimowską - Kwak, to innego nie potrzebuję. Wszak tu o treść chodzi głównie. Nie mnóżmy bytów. Miejmy na uwadze miejsce oraz wytrzymałość stropów! Co mi tam nowe wydania! Choćby Butenko - to dostoję!
... nie dostałam...

poniedziałek, 14 marca 2011

Rupaki!

Znalazły się!
Moje ulubione wiersze Danuty Wawiłow. Rupaki z ilustracjami Elżbiety Gaudasińskiej. Już myślałam, ze przepadły w pomroce dziejów, a tu wychynęły niespodzianie. Jak dobrze.
Są RUPAKI dorosłe
i RUPAKI - dzieciaki, 
są RUPAKI - dziewczyny
i RUPAKI - chłopaki, 
są RUPAKI - mądrale
i RUPAKI - głuptaki, 
są brzydale i wcale,
wcale ładne RUPAKI...
Robiłam podchody do różnych współczesnych wydań wierszy Danuty Wawiłow, ale jakoś... to nie to było. A to za kolorowe, a to za komputerowe, a to nie taki papier... No i chyba nigdzie nie było Rupaków. Jednym słowem moja podświadomość dobrze wiedziała, że czekają gdzieś na półce zachomikowane. I teraz mam mój własny ulubiony egzemplarz, w odpowiednich kolorach (choć czasem przesuniętych nieco...), na odpowiednim papierze (nawet nie pożółkł!), z jedynymi słusznymi ilustracjami. I z wypisanym ołówkiem podziałem na role wierszyka Spacerek :D - zapewne przygotowywanym na jakiś Dzień Matki - moje zabawy w szkolę nie mogły się obejść bez akademii ;))

Na Staśku największe wrażenie zrobił chyba mój entuzjazm, jak je znalazłam i wiadomość, że były moje ulubione :D Przeczytaliśmy od razu od deski do deski.

A wiersze tej autorki bardzo wszystkim polecam. To są dobre wiersze. O wielu aspektach dziecięcego świata, często pisane z dziecięcej perspektywy. Pełne rytmu i rymu, przy czym nie jest to, tak modny ostatnio (dlaczego?!),  rym częstochowski, monotonny i drażniący.






Danuta Wawiłow
Rupaki
ilustrowała Elżbieta Gaudasińska
wyd. Nasza Księgarnia, Warszawa 1980
oprawa miękka
tekst = obrazki



wtorek, 7 grudnia 2010

Deszcz

...pada. Po tygodniu ładnej zimy teraz deszcz. A śnieg + deszcz = breja...
To ja o deszczu na poprawę deszczowego humoru. O deszczu znalezionym szczęśliwie w Pudle, które wreszcie się odnalazło.
Dziewczynka i deszcz to też książka i ilustracje mojego dzieciństwa. Para do Janka... i ta sama para autorów. Książka pełna deszczu i kropelek.
                                                                             Rok 1974

czwartek, 4 listopada 2010

Baj na ścianie

Bardzo chciałam tę książkę dla Staśka, bo pamiętam ten wiersz z dzieciństwa, więc sentymentalnie miało być. I chyba nie tylko ja pamiętałam, bo książkę dostaliśmy od mojej mamy. Bardzo jest łanie wydana, z delikatnymi ilustracjami Pawła Pawlaka.
Baj jest taki, jak zapamiętałam. Ale okazuje się, że wiersze Kazimiery Iłłakowiczówny wcale nie są takie proste. Nie mają jednoznacznych, łatwych rymów, czasem mają zaburzony rytm. Musze przyznać, że tak z marszu trudno się je czyta na głos. Momentami przypominają mi bardziej haiku. Często opisują jakiś moment tylko, nie całą historię. Bywają więc punktem wyjścia do snucia historii, w której by się zmieściły. Czasem pobrzmiewa w nich echo "ich" czasu, w języku, użytych słowach, przywołanych sytuacjach.
Wydają się trudne, ale Stasiek i tak czasem wyciąga ją do wieczornego czytania.  I nawet mu nie przeszkadza moje kulawe momentami czytanie. Więc może to kolejny przykład tego, że to wiedza przeszkadza nam w "czystym odbiorze"?


TU można zajrzeć do środka




Kazimiera Iłłakowiczówna
Chodzi,  chodzi Baj po ścianie...
ilustrował Paweł Pawlak
wyd. Media Rodzina, 
oprawa twarda

czwartek, 23 września 2010

Jesiennie

Pierwszy dzień jesieni dziś! Już! Po spacerach weekendowych wiem, że już się czaiła się za rogiem od kilku dni.
To jesiennie odgrzebałam książkę moją starożytną. Szczęśliwie kilka takich los ocalił przed porządkowymi zapędami moimi i mojej mamy :D
Zapewne zdobyczna, z dumą przyniesiona do domu przez rodziców, w dodatku ładna! i na porządnym papierze! Niewiarygodne. Wytwór południowych sąsiadów - a jakże - czeska nostalgia się kłania. W dodatku to samo wydawnictwo, które do tej pory wydaje skarby czeskiej literatury dziecięcej.

Te ilustracje pamiętam z dzieciństwa bardzo dobrze. Ta z tańcami na kamieniu nie wiedzieć czemu zawsze mi się przypomina gdy "tańczą panowie, tańczą panie na moście w Avignon" :D












środa, 22 września 2010

Androny

No Androny koniecznie! Butenkowe oczywiście.
Jedna z moich ulubionych książek z dzieciństwa. Niestety oryginał przepadł w pomroce dziejów. Szczęśliwie Prószyński wydał na nowo.
Stasiek polubił, bo kto by nie polubił:

Na ulicy Trybunalskiej
Mieszka sobie Staś Pytalski,
Co gdy tylko się obudzi, 
Pytaniami dręczy ludzi: [...]
Matka wpadła w stan nerwowy
I musiała zażyć bromu,
Ojciec poszedł po rozum do głowy
I kiedy powróci - nie wiadomo.

Samo życie...


Jan Brzechwa
Androny
il. Bohdan Butenko
wyd. Prószyński i ska, Warszawa 2009
oprawa twarda
obrazki = tekst 

czwartek, 2 września 2010

Pan Čtvrtek czyli czeska nostalgia

Jednymi z pierwszych książek jakie kupiłam Stachowi - z premedytacją i mocno na wyrost - były Rumcajs i Hanka. Dwa tomy świetnych opowieści o zbójcu z Rzaholeckiego Lasu i całej plejadzie niezapomnianych postaci - Hance i Cypisku oczywiście, Staroście Humpalu, Księciu Panu, Księżnej Majolenie i samym Cesarzu panu (Baczność! wszak pewnie zasady w CK Galicji obowiązują!).
Z czytaniem wciąż idzie nam słabo, ale świetne ilustracje Radka Pilara Stasiek ogląda od początku. A ja ,jak sobie z dużą przyjemnością czytam, to brakuje mi tylko głosu lektora z telewizora...

Z nostalgii za dzieciństwem pełnym czechosłowackich bajek kupiłam też jeden z tomów "politycznej" serii Cała Polska Czyta Dzieciom -Podróże furmana Szejtroczka, O gajowym Chrobotku i jeleniu Wietrzniku. Też Václav Čtvrtek. Podobnie jak Rumcajs czeka jeszcze na swój czas. Nawet na okładce ma napisane, że "książka rekomendowana dla dzieci od lat 4".


Václav Čtvrtek, Rumcajs,
il. Radek Pilař,
wyd. Albatros, Praga 2008 / wyd. Wilga dystr.
okładka twarda
Václav Čtvrtek, Hanka,
il. Radek Pilař,
wyd. Albatros, Praga 2005 / wyd. Wilga dystr.
okładka twarda
obrazki < tekst 



Václav Čtvrtek, Podróże furmana Szejtroczka, O gajowym Chrobotku i jeleniu Wietrzniku,
il. Zdenek Miler, Ladislav Capek, Bohumil Siska, Markéta Juza,
wyd. POLITYKA
seria Cała Polska Czyta Dzieciom, tom 22
okładka twarda
obrazki < tekst