Niepudło

Znalazłam je przed serwisem artykułów gospodarstwa domowego. Wielkie. Ogromne. Czyste. Puste. Zdumieni panowie z serwisu tylko kiwnęli głowami.

Jakbym przyniosła nowe lego nie byłoby takiej radości. Takiego zachwytu, który rozdziawia buzię. Takiej eksplozji pomysłów. Jama. Jaskinia. Domek. Baza. Więzienie. Statek kosmiczny. Wulkan. Statek piratów. Zamek...

W książkach jest wszystko. Wszystko zostało opisane. Wszystko zostało narysowane. Nawet to, że Wasze dziecko bawi się pudłem. A, przepraszam. It's not a box.

Pierwszy komiks

- Mamo, ta książka jest taka fajna! Jest taka długa, że starczyła mi prawie na całą drogę do T. Mamo, pamiętaj, żebyśmy ją zawsze zabierali, jak jedziemy do T.

Do T. jedzie się około godziny. Książka, której wnikliwe studiowanie zajęło Staśkowi prawie cały ten czas to Louis na plaży. Bardzo letni, bardzo wakacyjny komiks. Komiks w sam raz dla Pięciolatka, któremu zła matka komiksów nie chce czytywać. Komiks bez słów. Historyjka obrazkowa na 40 minut.

Jak w T. spadł wielki deszcz, który uśpił Brata i Tatę bardzo skutecznie, okazało się, że Louisa świetnie ogląda się także we dwoje.

Louis jest fajny po prostu. Polecamy na progu lata, na upał, na podróż, w drodze na plażę albo w góry (T. jest w górach akurat).

 Więcej obrazków u Zorro.

 

Louis na plaży

Guy Delisle

wyd. Kultura Gniewu  2008 

oprawa miękka 

komiks / książka obrazkowa

Cieszko

Cieszko nas ucieszył. Naprawdę. A właściwie powinnam napisać Tośmy się dziś znowu nacieszyli czytaniem.

Choć z ogarnianiem czasu i czytania, a zwłaszcza nowości mamy ostatnio kłopoty, przeczytaliśmy.

I muszę powiedzieć, że dawno tak przyjemnie mi się wieczorami nie czytało, jak właśnie Cieszka. Idealne opowiadania do czytania przed snem, także dlatego, że na końcu każdej przygody w końcu zapala się gwiazdka "która oświetla dzieciom drogę do łóżeczek", a Cieszko wszystko sobie przypomina, a potem uśmiecha się przez sen.

W tym roku Tuwim

Brat ostatnio toleruje jedynie poezję. Zawiesił się Na straganie i ciągnie Rzepkę. Czasem przekąsi Daktylami, czasem posłucha Ptasiego radia. I tak w kółko. Od dłuższego czasu. Wstrzelił się niesamowicie w czas. A może po prostu wie, że to rok tuwimowski (tak, wiem, że Brzechwa i Wawiłow). No właśnie. To może by uczcić.

Niedźwiedzie mitmachen

O czego tu zacząć, od czego zacząć? Zaległości tyle...

Może od zaległości nietutejszej, zanim wiosna całkiem przeminie. Bo jeszcze jest wiosna, prawda? Czy już nie? Może już za późno na wiosenne mitmachen?

W góry!

Wreszcie. Byliśmy. W górach. Prawdziwych. Pierwszy raz w tym roku.

Choć trochę wtem, trochę nagle, trochę nie przygotowani. Wyciągnęła nas pogoda przepiękna, ale przede wszystkim Stasiek, który koniecznie chciał. To, że byliśmy w pół drogi też pomogło, właściwie już byliśmy W górach, tyle, że na z góry (!) upatrzonej pozycji tarasowo-trawnikowej-z-widokiem-na. No to się wzięliśmy i ruszyliśmy na najprawdziwszy szlak (choć od dziwnej strony).

Kokeshi

W poszukiwaniu prezentu dla staśkowej koleżanki, idąc tropem podarowanej jej w zeszłym roku Aoki zakupiłam Złotą księgę kokeshi.

Tripp & Tripp

Pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników rozbójnika Hotzenplotza. I Małego Duszka. I Kuby Guzika. Wystawa w krakowskim Instytucie Goethego "Tripp & Tripp". Pierwszy Tripp to oczywiście Franz Joseph, ilustrator. Autor Hotzenplotza takiego, jakiego znamy. Jeden z najbardziej rozpoznawalnych ilustratorów książek dla dzieci w Niemczech. Zaczynał od Kuby Guzika i muszę przyznać, że po obejrzeniu tych ilustracji, nabrałam ochoty na spotkanie z tymi postaciami. Drugi Tripp to Jan Peter, malarz. Syn. Kilka lat temu odnalazł zapodziane w wydawnictwie rysunki ojca. Nawiązał z nimi dialog. Pokolorował. Tylko. Aż. 

Serdecznie polecam wszystkim, którzy mogą zobaczyć. Tym, którzy kochają Hotzenplotza jak my, miłością czystą i tych, którzy kochają Kubę Guzika. I Małego Duszka. Albo tych, którzy chcieliby ich poznać. Warto zacząć od ilustracji.

Ja na razie byłam sama, ale chłopaków zabieram niebawem koniecznie.

Zawieszone na poziomie najmłodszych (też). W hallu Instytutu do 6 czerwca, a potem jeszcze też w hali Targów Książki dla Dzieci w Krakowie (7-9 czerwca - TARGI TUŻ TUŻ).

Zorganizowane przez Instytut i Wydawnictwo Bona.

Można zakupić katalog.

Wystawa
Koordynacja: Elżbieta Jeleń, Katarzyna Myśliwiec


Katalog
Koordynacja: Katarzyna Myśliwiec
Teksty: Małgorzata Cackowska, Katarzyna Myśliwiec
Projekt/skład: Monika Stojek / m&m manufaktura
wyd. Bona 2013

Zaskakujące Opowieści

W świetle tego, o czym ostatnio dyskutuje się i podpisuje, notatka na tej książce, na TAKIEJ książce tym bardziej, wywołuje zazdrość, żal i zażenowanie, zawstydza. Po raz kolejny okazuje się, że Nie Tu mogą, rozumieją, dostrzegają, myślą...

This project has been assisted by the Australian Gouvernment through the Australia Council, its arts funding advisory body.

Opowieści z najdalszych przedmieść Shauna Tana. Blogowy łańcuszek szczęścia i wydatków... Zorro napisała już chyba wszystko i o książce, i o autorze. I ilustracje pokazała też. Więc bezczelnie się podepnę, a następnie udam napawać się własnym egzemplarzem. 

Czego i Wam życzę, bo to lektura zaskakująca. Zaskakuje ilość tekstu obok obrazów. Zaskakują obrazy obok tekstu (cudowna dwuznaczność Eryka!). Teksty zaskakują bardziej, może dlatego, że wcześniej wypatrzyłam wszelkie dostępne podglądy w internecie. Więc teksty. Zaskakująco są mi bliskie niektóre. Inne zaskakująco niezrozumiałe (jeszcze). Zaskakująco różne wszystkie...

Dla mnie lektura kojąca, jaka będzie dla Chłopaków doniosę, jak przetestuję. Na razie wracam do napawania się, w ciszy i pojedynczości mojej dzisiejszej, jakże zaskakującej również.

Gorące pozdrowienia od naszego popołudniowo-wtorkowego Klubu Czytelników!

Opowieści z najdalszych przedmieść

Shaun Tan

wyd. Kultura Gniewu 2013

oprawa twarda

ilustracje = tekst

Giennadij Spirin

Wynalazek biblioteczny. Kluczem - ilustracje oczywiście.

Giennadij Spirin, który namalował siedmiu złodziei i zimowe miasto. Znany ilustrator baśni rosyjskich i nie tylko, znany/przypomniany bardziej ostatnio być może, bo i u nas wydano niedawno Czarną kurę. A tu staroć niejaki, a jaki ładny.

Dlaczego?

Pytanie zawarte w tytule pada w naszym domu jakieś tysiąc razy dziennie. Na zmianę z pytaniem " a po co?". Jakkolwiek rozumiem, bo sama często pytam, nie zawsze starcza sił na odpowiedzi. Albo raczej - przyznajmy bez wstydu - wiedzy. Bo wiem na prawdę dużo - nawet okazuje się, że więcej, niż bym się spodziewała jeszcze z 5 lat temu - no, ale jednak nie wszystko. I nawet jak zsumujemy z mężem zasoby naszej wiedzy (nie pokrywające się nadmiernie, więc i tak jesteśmy do przodu), to czasem nie starcza. On sięga po internet, ja (alibi! alibi!) po książki.

To ważne

Jeżeli lubicie Dobre Książki dla dzieci.

Jeżeli lubicie Ładne Książki dla dzieci.

Jeżeli chcielibyście również mieć dostęp do dobrych i ładnych czasopism dla dzieci, programów dla dzieci, filmów dla dzieci.

Jeżeli nie jest Wam obojętne, jakimi Obrazami otoczone są Wasze dzieci.

Jeżeli uważacie, że dzieci mają prawo do Kultury, Sztuki, Literatury i Estetyki, a nie tylko do rymowanych, kolorowych baloników i kotków.

Jeżeli uważacie, że dzieci są takimi samymi odbiorcami Kultury jak dorośli. Albo nawet ważniejszymi. Bo Rosną. I Się Kształtują.

Podpiszcie Petycję w sprawie Kultury adresowanej do Dzieci

To Ważne.

Albo jeżeli przynajmniej wkurza Was, na co wydawane są Wasze pieniądze (podgląd Poza Rozkładem - tylko bądźcie ostrożni, bo boli!)
- Podpiszcie Tym Bardziej!



P.S. Podaj Dalej! 

P.S.2: Argumenty - rozmowa z Moniką Obuchow, autorką Petycji

 

W co się ubrać?

Problem ten miewam w naszym domu chyba tylko ja. Chłopaki nie. Chyba, że bluza z Batmanem/dinozaurem/czaszką/rekinem/Zygzakiem/potworem* jest właśnie w praniu, a oni właśnie potrzebują na gwałt i koniecznie, teraz zaraz właśnie TEJ bluzy z Batmanem/dinozaurem/czaszką/rekinem/Zygzakiem/potworem.* W takich sytuacjach zupełnie nie będzie pomocna ta książka (ani żadna inna zapewne), ale jak rozczarowanie już minie można sobie ją pooglądać. 

Albo, żeby wymyślić za co by tu się przebrać.

Albo, żeby sprawdzić, jak wyglądał Hoplita, a jak Legionista. Albo czy tylko Szkoci chodzą w spódniczkach. Albo jak wyglądał cesarz Hirohito, a jak cesarzowa Irena. Albo jakie mogą być buty. A jakie kapelusze. 

Do tego wszystkiego może się przydać księga kostiumów (ubiorów ewentualnie). Duża. Bardzo duża. Ogromna wręcz. The Colossal Book of Costumes. Po raz kolejny Joëlle Jolivet.

*Niepotrzebne skreślić. 

Piraci - nie masz gaci!!

Cóż. Przyszło się podzielić z Szeroką Publicznością jednym z naszych rodzinnych zawołań. Pierwsze zdanie (?) jakie nauczył się wypowiadać Brat, zaraz po tym, jak umiał powiedzieć końń.

Piraci (nie masz gaci!) są z nami zawsze, gdzieś tam. Może nie rzucają się na pierwszą linię, ale wciąż w gotowości do abordażu. Odkąd jest z nami Brat mają więcej okazji jakby, ale pewnie po prostu lubią, jak jest większy tłok.

W liście do Mikołaja figurował strój piracki ze szczegółowo rozrysowanymi elementami uzbrojenia. W efekcie obaj Bracia, w obu przedszkolach, na obu balach przebierańców byli piratami (na szczęście bale były w różnym terminie).

Mam oko na Mamoko

Książki, których passa ciągnie się od mikołajek, jedna z nowszych produkcji pp. Mizielińsich. Mam oko na cyfry dostał Brat do buta. Że niby to bardziej dla niego, bo lubi, sztywne te kartki wciąż itd. Trafiła stuprocentowo w ówczesną fascynację liczbami i liczeniem ...Staśka. Wyliczył i wyoglądał wszystko.