Pożyczalscy

Znów książka, która mnie ominęła w dzieciństwie. Kłopoty rodu Pożyczalskich Mary Norton - chociaż gdzieś na skraju świadomości wiedziałam o istnieniu takich ludzików spod podłogi i takiej książki. Przeczytane ostatnio w przyjaznej oku i ręce najnowszej formie z Dwóch Sióstr, z ilustracjami Emilii Dziubak.

Biblijne poszukwania

Książka, którą spotkaliśmy na feriach.

Nie wzbudziła szalonego zainteresowania, ale też w ogóle ferie były mało książkowe. Jednak pokazuję jako ciekawostkę w swoim gatunku.

Dziwna Pippi

Zaczęło się od niedzielnego teatrzyku o Pippi. Fajnie było, chociaż o bohaterce wiedzieliśmy niewiele - ja, a Stasiek pewnie jeszcze mniej.

Prawie wszystko

Czy chcieliście kiedyś dostać WSZYSTKO? Albo prawie wszystko? Raz a dobrze. No niby fajnie, ale jednak nie do końca, bo co potem? Potem już NIC, bo przecież mielibyśmy już WSZYSTKO. No i gdzie to trzymać...
O tyle fajnie jest z książkami, że w nich już jest WSZYSTKO, im więcej książek, tym więcej wszystkiego oczywiście. No, też nie ma ich gdzie trzymać w końcu... Ale w książkach można mieć na prawdę wszystko-wszystko, od remizy strażackiej i wieloryba aż do Nowego Yorku.
No a jakby wszystko, albo prawie wszystko, miało być w jednej tylko książce?

Jest taka książka - Almost Everything Joëlle Jolivet.

Czemu zachwyca, skoro nie zachwyca?

Pytanie zadane w tytule dręczy mnie czasem. No bo czemu? Pewnikiem to ze mną coś nie tak, ale jednak nie bardziej niż zwykle. Więc dlaczego? Może jednak zbyt mało czasu poświęciłam, żeby się dogłębnie zapoznać? Czasem pewnie tak. Ale czasem nie, a nadal nie zachwyca. Czy to kwestia zwyczajnych degustibusów?

No dobrze, to ja wiem, że mnie nie zachwyca, ale co dalej? Skoro wszystkich w koło zachwyca. Trochę jakby nie wypada się przyznać... Ale korci. A może inni też tak mają? Może odetchną z ulgą (a ja razem z nimi)? Może wyjdą z cienia wszech-zachwytów?

Rzecz o Domu Roberto Innocentiego i J. Patricka Lewisa.

Nieznane księżniczki

Temat księżniczek, jakoś nie jest w naszym domu tematem nośnym. Ani specjalnie eksploatowanym. Owszem, mamy i czytamy - nawet ostatnio znów - Księżniczki i smoki, ale to by było chyba na tyle.  Ładną książkę jednak zawsze warto obejrzeć. 

Tajemnicza dla mnie całkiem, ze względu na temat, ale także język, bo akurat włoski. Mimo to fajnie ją podczytywać, bo przecież "każdy zna włoski", samo słowo principessa jest sympatyczne. Fajnie zgadywać, domyślać się o czym właściwie jest. Na pierwszy rzut oka jest o ...księżniczkach. Na drugi i trzeci też, ale jednak zaczyna być widać, że te księżniczki nie takie zwykłe, nie bardzo Śnieżki, Aurory czy Śpiące. A, przepraszam, śpiąca jedna jest... Pełen tytuł zresztą jakby bardziej wymowny - Principesse dimenticate o sconosciute - Księżniczki zapomniane i nieznane - Princesses oubliées ou inconnues we francuskim oryginale.

Caldecott Medal 2013

Kto jest kim

Nie ma się co oszukiwać, że 5-latek uczęszczający do przedszkola będzie bawił się w całkiem wyimaginowanego, anonimowego pirata, rycerza czy poszukiwacza przygód. Tzn. - nie tylko. Bo taki przykładowy 5-latek potrzebuje silnej identyfikacji, wzorca i megafajnego wyposażenia (nawet, jeśliby miało być zrobione z kija od miotły i tutki od papieru toaletowego). Bohatera potrzebuje.

Szmaciano

Ostatnia okazja, żeby pokazać, bo pewnie długo u nas już nie pobędą. Okazuje się, że nawet Brat zaczyna wyrastać z niektórych książek. Coś podobnego. 

Szmaciane książeczki wydawnictwa Bellona. Ku mojemu niegdysiejszemu zdumieniu, wydawnictwo bowiem kojarzyło mi się raczej dość militarnie. Wiem, że niedostępne już od dawna. Szkoda wielka. Może jednak kiedyś powrócą?

Piłkarski pop-up

Dziś książka, która mam nadzieję ucieszy staśkowego kolegę - miłośnika piłki nożnej. Nam takie klimaty jakoś są obce, wiec nigdy nie orientowałam się w temacie. A nawet mijałam łukiem. Ale ta wpadła mi w ręce i uradowała swoją popupowatością, oraz tym, że będziemy mieli ją komu podarować. Więc tymczasem sobie - ostrożnie - oglądamy.

Wróciłam

Dobra, przeczytałam 4 tom. Nadal z przyjemnością.

Wyjechałam

Nie piszę, bo mnie nie ma. Wyjechałam. Tak gdzieś pod koniec ubiegłego roku, chyba jeszcze nie wróciłam całkiem. Na pewno przez ostatnie kilka dni mnie nie było. Zasadniczo przebywam w  Connecticut, USA. Tak mniej więcej. W towarzystwie dwójki sympatycznych dzieciaków (nie moich, choć moje też są sympatyczne), Kendry i Setha. A oni przebywają u swoich dziadków. Którzy opiekują się rezerwatem. Dzikich stworzeń. Groźnych stworzeń. Stworzeń magicznych. Baśniobór wciągnął mnie ostatnio bez reszty. I nie puszcza. Zresztą, przed wejściem stoją liczne tabliczki i ostrzeżenia o zakazie wstępu, wchodzeniu na własną odpowiedzialność, pod groźbą zamienienia w kamień. Albo coś gorszego. Sama jestem sobie winna.

2012 jakibył

Skoro czas podsumowań, nie zostawajmy w tyle.

Oto "długie książki z rozdziałami", które przeczytaliśmy ze Staśkiem w tym roku. Niektóre kilka razy...

Yecik plecik

Teraz mój faworyt podchoinkowy. Zresztą wszyscy go bardzo polubiliśmy. Ich? Ją?

Książka o zimie, górach i dwóch braciach. No jak dla nas stworzona. I w sam raz na te porę roku, choć póki co śniegu poskąpiło, dzieci od trzech dni meczą jakieś trzy podstarzałe zaspy przycupnięte na zupełnie zielonym trawniku. Więc przynajmniej miło o śniegu poczytać i pooglądać. Yeti Evy Susso z ilustracjami Benjamina Chauda. Czyli rodziców Babo, Binty i Lalo, o których my akurat nigdy nie pisaliśmy. Od momentu obdarowania obowiązkowa wieczorna lektura Brata.

Więc zimowa książeczka dla starszych Najmłodszych, choć okazuje się, że Stasiek stara się nie opuścić żadnej okazji, kiedy książka jest czytana Bratu. No, bo fajna jest, ja też staram się nie opuszczać tych okazji. 

Smok jak smok

Pora podzielić się tym, co było pod choinką. Choć w tym roku książek dużo nie było - w liście do Mikołaja królowały legoludki ninja i strój pirata (to Stasiek), koń, rycerz na koniu i pan na koniu (to Brat). Książki jako produkt codzienny i powszechnie dostępny nie dostąpiły tej łaski. Zresztą wszystkie hity, które u innych znalazły swoje miejsce pod choinką u nas nie doczekały tej uroczystej okazji i już dawno zostały wydane publiczności... Jednakowoż zasada, że przynajmniej jedna książka dla każdego zadziałała i tak. Przyjemnie za to, że każda z tych podchoinkowych znalazła uznanie w oczach obdarowanych i czytamy je od tygodnia na zmianę.